تبلیغات
حوض کوثر | احادیث،نهج البلاغه - نکات نهج البلاغه

قالب وبلاگ

Free Template Blog

قالب بلاگفا

قالب پرشین بلاگ

قالب میهن بلاگ

قالب جوان بلاگ

قالب ایران بلاگ

قالب رویا بلاگ

قالب پرشین بلاگ

قالب بلاگ وب

حرفه ای ترین قالب های وبلاگ

ابزار وبلاگ نویسی

مرجع راهنمای وبلاگ نویسان

سفارش طراحی اختصاصی قالب وبلاگ

تم دیزاینر

صفحه نخست

تماس با ما

لینك آر اس اس

آرشیو مطالب

ایمیل ما

:: صفحه نخست
::
تماس با ما
::
ایمیل ما
::
لینك آر اس اس
::
آرشیو مطالب
::
طراح قالب

:: بانک حدیث
:: کلمات قصار نهج البلاغه
:: نکات نهج البلاغه
:: چهل حدیث امام خمینی (ره)
:: چهل حدیث از امام زمان (عج)
:: دانلود نرم افزار مذهبی
:: دانلود کتاب الکترونیکی
:: درد دل با امام زمان
:: آلبوم تصاویر
:: آلبوم صوت و تصویر
:: پرسش و پاسخ

آرشیو پیوند ها ارسال پیوند


نویسندگان :
:: محمود خسروی

آمار بازدید :
آمار بازدید :
:: تعداد مطالب :
:: تعداد نویسندگان :
:: آخرین بروز رسانی :
:: بازدید امروز :
:: بازدید دیروز :
:: بازدید این ماه :
:: بازدید ماه قبل :
:: بازدید کل :
:: آخرین بازدید :

 

SEO Stats powered by MyPagerank.Net







پیام مدیریت وبلاگ : با سلام خدمت شما بازدیدكننده گرامی ، به وبلاگ من خوش آمدید .لطفا برای هرچه بهتر شدن مطالب این وبلاگ ، ما را از نظرات و پیشنهادات خود آگاه سازید و به ما در بهتر شدن كیفیت مطالب وبلاگ کمک کنید .


 

منبع:ghadirekhom.com

بابُ المختار مِنْ حِكم اءمیر المؤ منین علیه السلام و مواعظِه

متن :

بابُ المختار مِنْ حِكم اءمیر المؤ منین علیه السلام و مواعظِه وَ یَدْخُل فِی ذلِكَ المختارُ مِن اءجوبه مسائله وَ الْكلامُ القَصیر الخارجُ فِی سائر اءغراضه

  ترجمه : 
  باب گزیده 
سخنان حكمت آمیز و اندرزهاى امیرالمؤ منین علیه السلام و در این گزیده است پاسخ پرسشهایى كه از آن حضرت شده و نیز سخنان كوتاه او درباره مطالبى كه منظور نظرش بوده است .

  حكمت : 1 
  قَالَ ع :  
كُنْ فِی الْفِتْنَةِ كَابْنِ اللَّبُونِ لاَ ظَهْرٌ فَیُرْكَبَ، وَ لاَ ضَرْعٌ فَیُحْلَبَ.

  على (ع ) فرمود:  
به هنگام بروز فتنه چون اشتر دو ساله باش كه نه پشتى استوار دارد كه بر آن سوار توان شد و نه پستانى شیرده ، كه از آن شیر توان دوشید.

  حكمت : 2 
  وَ قَالَ ع :  
اءَزْرَى بِنَفْسِهِ مَنِ اسْتَشْعَرَ الطَّمَعَ، وَ رَضِیَ بِالذُّلِّ مَنْ كَشَفَ عَنْ ضُرِّهِ، وَ هَانَتْ عَلَیْهِ نَفْسُهُ مَنْ اءَمَّرَ عَلَیْهَا لِسَانَهُ.

  و فرمود (ع ):  
آنكه طمع را شعار خود سازد، خود را خوار ساخته و هر كه پریشانحالى خویش با دیگران در میان نهد، تن به ذلت داده است و مكسى كه زبانش ‍ بر او فرمان راند، بى ارج شود.

  حكمت : 3 
  وَ قَالَ ع :  
الْبُخْلُ عَارٌ، وَ الْجُبْنُ مَنْقَصَةٌ، وَ الْفَقْرُ یُخْرِسُ الْفَطِنَ عَنْ حُجَّتِهِ، وَ الْمُقِلُّ غَرِیبٌ فِی بَلْدَتِهِ، وَ الْعَجْزُ آفَةٌ، وَ الصَّبْرُ شَجَاعَةٌ، وَ الزُّهْدُ ثَرْوَةٌ، وَ الْوَرَعُ جُنَّةٌ

  و فرمود (ع ):  
بخل ، ننگ است و ترس ، نقص است و تنگدستى ، زبان زیرك را از بیان حجتش بر بندد و بینوا در شهر خود غریب است و ناتوانى ، آفت است و شكیبایى ، دلیرى است و زهد، توانگرى است و پارسایى ، چونان سپر است .

  حكمت : 4 
  وَ قَالَ ع :  
نِعْمَ الْقَرِینُ الرِّضَى وَ الْعِلْمُ وِرَاثَةٌ كَرِیمَةٌ وَ الْآدَابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَةٌ وَ الْفِكْرُ مِرْآةٌ صَافِیَةٌ.

  و فرمود (ع ):  
بهترین همنشین خشنودى است از خواست خداوند و دانش ، میراثى است گرانمایه و آداب ، زیورهایى نو به نو و اندیشه ، آینه اى صافى است .

  حكمت : 5 
  وَ قَالَ ع :  
صَدْرُ الْعَاقِلِ صُنْدُوقُ سِرِّهِ، وَ الْبَشَاشَةُ حِبَالَةُ الْمَوَدَّةِ، وَ الاِحْتِمَالُ قَبْرُ الْعُیُوبِ.
وَ رُوِیَ اءَنَّهُ عَلَیهِ السَّلامُ قَالَ :
فِی الْعِبَارَةِ عَنْ هَذَا الْمَعْنَى اءَیْضا:
الْمَسْاءَلَةُ خَبْءُ الْعُیُوبِ.

  و فرمود (ع ):  
سینه عاقل صندوقچه راز اوست و خوشرویى دام دوستى است و برد بارى ، گورگاه زشتیها.
و نیز روایت شده كه آن حضرت در بیان این معنى فرموده است كه :
آشتى جویى ، سرپوش عیبهاست .

  حكمت : 6 
  وَ قَالَ ع :  
مَنْ رَضِیَ عَنْ نَفْسِهِ كَثُرَ السَّاخِطُ عَلَیْهِ، وَ الصَّدَقَةُ دَوَاءٌ مُنْجِحٌ، وَ اءَعْمَالُ الْعِبَادِ فِی عَاجِلِهِمْ نُصْبُ اءَعْیُنِهِمْ فِی آجَالِهِمْ.

  و فرمود (ع ):  
هر كه از خود خشنود بود، خشم گیرندگانش بسیارند و صدقه دارویى است شفا بخش و اعمال بندگان در این جهان ، مقابل چشم آنهاست در آن جهان .

  حكمت : 7 
  وَ قَالَ ع :  
اءعْجَبُوا لِهَذَا الْإِنْسَانِ؛ یَنْظُرُ بِشَحْمٍ، وَ یَتَكَلَّمُ بِلَحْمٍ، وَ یَسْمَعُ بِعَظْمٍ وَ یَتَنَفَّسُ مِنْ خَرْمٍ!

  و فرمود (ع ):  
از این انسان در شگفت شوید، به قطعه اى پیه مى بیند و به پاره گوشتى سخن مى گوید و به تكه استخوانى مى شنود و از شكافى نفس ‍ مى كشد.

  حكمت : 8 
  وَ قَالَ ع :  
إِذَا اءَقْبَلَتِ الدُّنْیَا عَلَى قَوْمٍ اءَعَارَتْهُمْ مَحَاسِنَ غَیْرِهِمْ وَ إِذَا اءَدْبَرَتْ عَنْهُمْ سَلَبَتْهُ مَحَاسِنَ اَنْفُسِهِمْ.

  و فرمود (ع ):  
وقتى كه دنیا به قومى روى آورد، خوبیهاى دیگران را به آنها عاریت دهد و چون پشت كند، خوبیهایشان را از ایشان بستاند.

  حكمت : 9 
   وَ قَالَ ع  
خَالِطُوا النَّاسَ مُخَالَطَةً إِنْ مِتُّمْ مَعَهَا بَكَوْا عَلَیْكُمْ، وَ إِنْ عِشْتُمْ حَنُّوا إِلَیْكُمْ.

  و فرمود (ع ):  
با مردم به گونه اى بیامیزید، كه اگر بمیرید، بر شما بگریند و اگر بمانید با شما دوستى كنند.

  حكمت : 10 
   وَ قَالَ ع :  
إِذَا قَدَرْتَ عَلَى عَدُوِّكَ فَاجْعَلِ الْعَفْوَ عَنْهُ شُكْرا لِلْقُدْرَةِ عَلَیْهِ.

  و فرمود (ع ):  
چون بر دشمن ظفر یافتى ، عفو و گذشت را شكرانه پیروزیت قرار ده .

  حكمت : 11 
  وَ قَالَ ع :  
اءَعْجَزُ النَّاسِ مَنْ عَجَزَ عَنِ اكْتِسَابِ الْإِخْوَانِ وَ اءَعْجَزُ مِنْهُ مَنْ ضَیَّعَ مَنْ ظَفِرَ بِهِ مِنْهُمْ.

  و فرمود (ع ):  
ناتوانترین مردم ، كسى است كه در یافتن دوست ناتوان باشد و ناتوانتر از او، كسى است كه دوستى فرا چنگ آرد و ضایعش گذارد.

  حكمت : 12 
   وَ قَالَ ع فِى الدِّینَ اِعْتَزِلُوا الْقِتالَ مَعَهُ:  
خِذْلُوا الْحَقِ وَ لَم یَنْصِرُوا الْباطِلَ.

   درباره كسانى كه از پیكار در كنار او، كناره گرفته بودند، چنین فرمود
حق را واگذاشتند و باطل را یارى نكردند. 

  حكمت : 13 
   وَ قَالَ ع :  
إِذَا وَصَلَتْ إِلَیْكُمْ اءَطْرَافُ النِّعَمِ فَلاَ تُنَفِّرُوا اءَقْصَاهَا بِقِلَّةِ الشُّكْرِ.

  و فرمود (ع ):  
چون سرآغاز نعمت به شما رسد با كم سپاسى دنباله آن را نبرید.

  حكمت : 14 
  وَ قَالَ ع :  
مَنْ ضَیَّعَهُ الْاءَقْرَبُ اءُتِیحَ لَهُ الْاءَبْعَدُ

  و فرمود (ع ):  
كسى را كه نزدیكانش واگذارند، بیگانگانش دست گیرند.

  حكمت : 15 
  وَ قَالَ ع :  
مَا كُلُّ مَفْتُونٍ یُعَاتَبُ

  و فرمود (ع ):  
هر فریب خورده اى درخور عتاب نیست .

  حكمت : 16 
  وَ قَالَ ع :  
تَذِلُّ الْاءُمُورُ لِلْمَقَادِیرِ حَتَّى یَكُونَ الْحَتْفُ فِی التَّدْبِیرِ

  و فرمود (ع ):  
كارها دستخوش تقدیرند، آنسان ، كه گاه تدبیر سبب مرگ شود.

  حكمت : 17 
  وَ سُئِلَ ع عَنْ قَوْلِ الرَّسُولِ ص غَیِّرُوا الشَّیْبَ وَ لاَ تَشَبَّهُوا بِالْیَهُودِ فَقَالَ ع :  
إِنَّمَا قَالَ ص ذَلِكَ وَ الدِّینُ قُلُّ، فَاءَمَّا الْآنَ وَ قَدِ اتَّسَعَ نِطَاقُهُ وَ ضَرَبَ بِجِرَانِهِ فَامْرُؤٌ وَ مَا اخْتَارَ.

  و فرمود (ع ):  
از آن حضرت درباره این سخن پیامبر (ص ) پرسیدند كه فرموده بود رنگ سفید موى را تغییر دهید و خود را همانند یهودان مسازید و او فرمود:   این سخن را رسول اللّه (ص ) زمانى فرمود كه مسلمانان اندك بودند، اما اكنون كه دایره اسلام فراخ گردیده و دین استقرار یافته ، هركس به اختیار خود است

  حكمت : 18 
  وَ قَالَ ع :  
مَنْ جَرَى فِی عِنَان اءَمَلِهِ عَثَرَ بِاءَجَلِهِ.

  و فرمود (ع ):  
هر كه عنان مركب آرزو را رها كند و در پى آن بشتابد مرگش بلغزاند و بر زمین زند.

  حكمت : 19 
  وَ قَالَ ع :  
اءَقِیلُوا ذَوِی الْمُرُوءَاتِ عَثَرَاتِهِمْ، فَمَا یَعْثُرُ مِنْهُمْ عَاثِرٌ إِلا وَ یَدُ اللَّهِ بِیَدِهِ یَرْفَعُهُ.

  و فرمود (ع ):  
از لغزشهاى جوانمردان درگذرید، كه هیچیك از آنان نلغزد، مگر آنكه دست او در دست خدا باشد و برداردش .

  حكمت : 20 
  وَ قَالَ ع :  
قُرِنَتِ الْهَیْبَةُ بِالْخَیْبَةِ، وَالْحَیَاءُ بِالْحِرْمَانِ، وَالْفُرْصَةُ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ، فَانْتَهِزُوا فُرَصَ الْخَیْرِ.

  و فرمود (ع ):  
ترس قرین نومیدى است و شرم ، موجب محرومى است و فرصت مى گذرد، چونان كه ابرها مى گذرند. فرصتهاى نیكو را غنیمت شمرید.

  حكمت : 21 
  وَ قَالَ ع :  
لَنَا حَقُّ فَإِنْ اءُعْطِینَاهُ وَ إِلا رَكِبْنَا اءَعْجَازَ الْإِبِلِ وَ إِنْ طَالَ السُّرَى .
قال الرضى :
وَ هذَا مِنْ لَطِیفِ الْكَلامِ وَ فَصیحِهِ، وَ مَعْناهُ اءَنا إ ن لَمْ نُعْطَ حَقِّنا اءَذِلاء، وَ ذلِكَ اءَنَّ الرَّدیفَ یَرْكَبُ عَجُزَ الْبَعیرِ كالْعَبْدِ وَالا سِیرِ وَ مَنْ یَجرِی مَجراهُما.

  و فرمود (ع ):  
ما را حقى است كه اگر آن را به ما دادند، بگیریم و اگر ندادند، بر ترك شتر سوار مى شویم ، هر چند، سیر در شب باشد و به دراز كشد.
شریف رضى گوید :
این سخن ، سخنى لطیف و فصیح است . یعنى اگر حق ما را ندهند، ما در زمره خوارشدگان باشیم زیرا بنده و اسیر و امثال آنها را بر سرین شتر مى نشانند یعنى پشت سر آنكه شتر را مى راند).

  حكمت : 22 
  وَ قَالَ ع :  
مَنْ اءَبْطَاءَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ یُسْرِعْ بِهِ حَسْبَهُ.

  و فرمود (ع ):  
هر كه در كارها درنگ كند، شرف نسب ، سبب سرعت در كارش ‍ نشود.

  حكمت : 23 
  وَ قَالَ ع :  
مِنْ كَفَّاراتِ الذُّنُوبِ الْعِظامِ إِغاثَةُ الْمَلْهُوفِ، وَالتَّنْفِیسُ عَنِ الْمَكْرُوبِ.

  و فرمود (ع ):  
از كفاره هاى گناهان بزرگ ، به فریاد رسیدن ستمدیدگان است و شاد كردن غمگینان .

  حكمت : 24 
  وَ قَالَ ع :  
یَا ابْنَ آدَمَ إِذا رَاءَیْتَ رَبَّكَ سُبْحانَهُ یُتابِعُ عَلَیْكَ نِعَمَهُ وَ اءَنْتَ تَعْصِیهِ فَاحْذَرْهُ.

  و فرمود (ع ):  
اى پسر آدم ، اگر دیدى كه خداى سبحان ، نعمتش را پى درپى به تو ارزانى مى دارد و تو نافرمانیش مى كنى ، از كیفر او بترس .

  حكمت : 25 
  وَ قَالَ ع :  
مَا اءَضْمَرَ اءَحَدٌ شَیْئا إِلا ظَهَرَ فِی فَلَتَاتِ لِسانِهِ وَ صَفَحاتِ وَجْهِهِ.

  و فرمود (ع ):  
هیچكس چیزى را در دل نهان ننمود، مگر آنكه ، در سخن نابجایى كه از دهانش مى پرد، یا در صفحات چهره اش ، هویدا شود.

  حكمت : 26 
  وَ قَالَ ع :  
امْشِ بِدائِكَ ما مَشَى بِكَ.

  و فرمود (ع ):  
تا درد همراه توست تو نیز با او همراهى كن .

  حكمت : 27 
  وَ قَالَ ع :  
اءَفْضَلُ الزُّهْدِ إِخْفاءُ الزُّهْدِ.

  و فرمود (ع ):  
برترین پارساییها آن است كه در نهان باشد.

  حكمت : 28 
  وَ قَالَ ع :  
إِذا كُنْتَ فِی إِدْبارٍ وَالْمَوْتُ فِی إِقْبالٍ فَما اءَسْرَعَ الْمُلْتَقَى !

  و فرمود (ع ):  
اگر تو روى به بازگشت نهاده باشى و مرگ روى در آمدن داشته باشد، چه زود به هم خواهید رسید.

  حكمت : 29 
  وَ قَالَ ع :  
الْحَذَرَ الْحَذَرَ فَوَاللَّهِ لَقَدْ سَتَرَ حَتّى كَاءَنَّهُ قَدْ غَفَرَ!

  و فرمود (ع ):  
بترسید، بترسید، به خدا سوگند، كه گاه چنان گناه را مى پوشاند كه پندارى آن را بخشیده است .

  حكمت : 30 
  وَ سُئِلَ ع عَنِ الْإِیمَانِ فَقَالَ:  
الْإِیمَانُ عَلى اءَرْبَعِ دَعائِمَ: عَلَى الصَّبْرِ وَالْیَقِینِ وَالْعَدْلِ وَالْجِهادِ.
فَالصَّبْرُ مِنْها عَلى اءَرْبَعِ شُعَبٍ: عَلَى الشَّوْقِ وَالشَّفَقِ وَالزُّهْدِ وَالتَّرَقُّبِ، فَمَنِ اشْتاقَ إِلَى الْجَنَّةِ سَلا عَنِ الشَّهَواتِ، وَ مَنْ اءَشْفَقَ مِنَ النَّارِ اجْتَنَبَ الْمُحَرَّماتِ، وَ مَنْ زَهِدَ فِی الدُّنْیَا اسْتَهانَ بِالْمُصِیباتِ، وَ مَنِ ارْتَقَبَ الْمَوْتَ سارَعَ فِى الْخَیْراتِ.
وَالْیَقِینُ مِنْهَا عَلَى اءَرْبَعِ شُعَبٍ: عَلَى تَبْصِرَةِ الْفِطْنَةِ، وَ تَاءَوُّلِ الْحِكْمَةِ، وَ مَوْعِظَةِ الْعِبْرَةِ، وَ سُنَّةِ الْاءَوَّلِینَ، فَمَنْ تَبَصَّرَ فِی الْفِطْنَةِ تَبَیَّنَتْ لَهُ الْحِكْمَةُ، وَ مَنْ تَبَیَّنَتْ لَهُ الْحِكْمَةُ عَرَفَ الْعِبْرَةَ، وَ مَنْ عَرَفَ الْعِبْرَةَ فَكَاءَنَّمَا كَانَ فِى الْاءَوَّلِینَ.
وَالْعَدْلُ مِنْهَا عَلَى اءَرْبَعِ شُعَبٍ: عَلَى غَائِصِ الْفَهْمِ، وَ غَوْرِ الْعِلْمِ، وَ زُهْرَةِ الْحُكْمِ، وَ رَسَاخَةِ الْحِلْمِ، فَمَنْ فَهِمَ عَلِمَ غَوْرَ الْعِلْمِ، وَ مَنْ عَلِمَ غَوْرَ الْعِلْمِ صَدَرَ عَنْ شَرَائِعِ الْحُكْمِ، وَ مَنْ حَلُمَ لَمْ یُفَرِّطْ فِی اءَمْرِهِ وَ عَاشَ فِی النَّاسِ حَمِیدا.
وَالْجِهَادُ مِنْهَا عَلَى اءَرْبَعِ شُعَبٍ: عَلَى الْاءَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ، وَالنَّهْیِ عَنِ الْمُنْكَرِ، وَالصِّدْقِ فِی الْمَوَاطِنِ وَ شَنَآنِ الْفَاسِقِینَ، فَمَنْ اءَمَرَ بِالْمَعْرُوفِ شَدَّ ظُهُورَ الْمُؤْمِنِینَ، وَ مَنْ نَهَى عَنِ الْمُنْكَرِ اءَرْغَمَ اءُنُوفَ الْمُنافِقِینَ، وَ مَنْ صَدَقَ فِی الْمَوَاطِنِ قَضَى مَا عَلَیْهِ، وَ مَنْ شَنِئَ الْفَاسِقِینَ وَ غَضِبَ لِلَّهِ غَضِبَ اللَّهُ لَهُ وَ اءَرْضَاهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ.
وَالْكُفْرُ عَلَى اءَرْبَعِ دَعَائِمَ: عَلَى التَّعَمُّقِ، وَالتَّنَازُعِ، وَالزَّیْغِ، وَالشِّقَاقِ، فَمَنْ تَعَمَّقَ لَمْ یُنِبْ إِلَى الْحَقِّ، وَ مَنْ كَثُرَ نِزَاعُهُ بِالْجَهْلِ دَامَ عَمَاهُ عَنِ الْحَقِّ، وَ مَنْ زَاغَ سَاءَتْ عِنْدَهُ الْحَسَنَةُ، وَ حَسُنَتْ عِنْدَهُ السَّیِّئَةُ، وَ سَكِرَ سُكْرَ الضَّلاَلَةِ، وَ مَنْ شَاقَّ وَعُرَتْ عَلَیْهِ طُرُقُهُ، وَ اءَعْضَلَ عَلَیْهِ اءَمْرُهُ، وَ ضَاقَ عَلَیْهِ مَخْرَجُهُ.
وَالشَّكُّ عَلَى اءَرْبَعِ شُعَبٍ: عَلَى التَّمَارِی ، وَالْهَوْلِ وَالتَّرَدُّدِ، وَالاِسْتِسْلاَمِ، فَمَنْ جَعَلَ الْمِرَاءَ دَیْدَنا لَمْ یُصْبِحْ لَیْلُهُ، وَ مَنْ هَالَهُ مَا بَیْنَ یَدَیْهِ نَكَصَ عَلَى عَقِبَیْهِ، وَ مَنْ تَرَدَّدَ فِی الرَّیْبِ وَطِئَتْهُ سَنَابِكُ الشَّیَاطِینِ، وَ مَنِ اسْتَسْلَمَ لِهَلَكَةِ الدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ هَلَكَ فِیهِمَا.
قال الرضى :
وَ بَعْدَ هذا كَلام تَرَكْنا ذِكْرَهُ خَوفَ الا طالَة والْخُرُوجِ عَنِ الْغَرَضِ الْمَقْصُودِ فِی هذا الْكِتابِ.

  از امیرالمؤ منین معنى ایمان را پرسیدند، فرمود:  
شكیبایى را نیز چهار شعبه است : شوق و ترس و پارسایى و انتظار. پس ، هر كه در او شوق بهشت باشد، باید كه از شهوات دورى جوید و هر كه از آتش دوزخ ترسد، باید كه از محرمات اجتناب كند، و هر كه در دنیا پارسایى گزیند، تحمل مصیبتها بر وى آسان شود و هر كه در انتظار مرگ باشد، به كارهاى نیك شتاب كند.
و یقین را چهار شعبه است : بینایى هوشمندانه و دریافت از روى حكمت و پند گرفتن از چیزهاى عبرت آمیز و رفتن به روش پیشینیان . هر كه از روى هوشمندى نگرد، حكمت بر وى آشكار شود و هر كه از حكمت بر وى آشكار شود، آموخته است كه چگونه از حوادث عبرت گیرد و هر كه عبرت گرفتن را آموزد، گویى با گذشتگان در گذشته ، زیسته است .
و عدالت را چهار شعبه است : فهمى كه به عمق چیزها رسد و علمى كه حقایق را دریابد و داورى كردنى نیكو و راسخ بودن در بردبارى . آنكه نیكو فهم كند به عمق دانایى رسد و هر كه به عمق دانایى رسد، از آبشخور احكام دین سیراب بیرون آید و هر كه بردبارى را شعار خود سازد، در كارها تقصیر ننماید و در میان مردم ، ستوده زیست كند.
جهاد را نیز چهار شعبه است : امر به معروف و نهى از منكر و پیكار در راه دین و دشمنى با فاسقان . پس ، هر كه امر به معروف كند، مؤ منان را پشتیبانى نیكوست و هر كه نهى از منكر نماید، بینى منافقان را بر خاك مالیده و هر كه در راه خدا پیكار كند، آنچه را بر عهده داشته به جاى آورده و هر كه با فاسقان دشمنى كند و براى خدا خشمگین شود، خدا را در روز جزا خشنود ساخته است .
كفر را چهار پایه است : كنجكاوى بیهوده و خصومت كردن و انحراف از حق و دشمنى ورزیدن . كسى كه در كارها بیهوده كنجكاوى كند، به حق نرسد. هر كه به سبب نادانى به خصومت پردازد، همواره دیده اش از دیدن حق نابینا باشد و هر كه از حق منحرف گردد، نیكى را بدى انگارد و بدى را نیكى پندارد و به باده گمراهى مست شود و هر كه دشمنى ورزد، راههایش ناهموار و پر وحشت گردد و كارش دشوار شود و راه بیرون شدن بر او بسته ماند.
شك را نیز چهار شعبه است : جدال بیهوده و هول و هراس و دودلى و تسلیم . هر كه جدال را عادت خود سازد شبش به روز بدل نگردد و هر كه از كارهایى كه در پیش دارد بترسد، واپس ماند و به مقصود نرسد و هر كه به تردید و دودلى گرفتار آید، پس سپر سمهاى شیاطین شود و هر كه به تباهى دنیا و آخرت تن در دهد، هم در دنیا هلاك شود و هم در آخرت .
رضى گوید:
پس از این كلامى است ، كه ما از ذكر آن خوددارى كردیم از بیم به درازكشیدن سخن و خارج بودنش از موضوع ما.

  حكمت : 31 
  وَ قَالَ ع :  
فَاعِلُ الْخَیْرِ خَیْرٌ مِنْهُ، وَ فَاعِلُ الشَّرِّ شَرُّ مِنْهُ.

  و فرمود (ع ):  
نیكوكار از كار نیكویش بهتر است و، بدكار از كار بدش بدتر.

  حكمت : 32 
  وَ قَالَ ع :  
كُنْ سَمْحا وَ لاَ تَكُنْ مُبَذِّرا، وَ كُنْ مُقَدِّرا وَ لاَ تَكُنْ مُقَتِّرا.

  و فرمود (ع ):  
بخشنده باش و اسرافكار مباش و میانه رو باش و سختگیر مباش .

  حكمت : 33 
  وَ قَالَ ع :  
اءَشْرَفُ الْغِنَى تَرْكُ ا0لْمُنَى .

  و فرمود (ع ):  
برترین توانگرى ترك آرزوهاست .

  حكمت : 34 
  وَ قَالَ ع :  
مَنْ اءَسْرَعَ إِلَى النَّاسِ بِمَا یَكْرَهُونَ قَالُوا فِیهِ مَا لاَ یَعْلَمُونَ.

  و فرمود (ع ):  
هر كه به كارى بشتابد، كه مردمش ناخوش دارند، درباره اش آن گویند كه ندانند.

  حكمت : 35 
  وَ قَالَ ع :  
مَنْ اءَطَالَ الْاءَمَلَ اءَسَاءَ الْعَمَلَ.

  و فرمود (ع ):  
هر كه دامنه آرزوهایش گسترده شود، كردارش ناروا گردد.

  حكمت : 36 
  وَ قَالَ ع : وَ قَدْ لَقِیَهُ عِنْدَ مَسِیرِهِ إِلَى الشَّامِ دَهَاقِینُ الْاءَنْبَارِ فَتَرَجَّلُوا لَهُ وَ اشْتَدُّوا بَیْنَیَدَیْهِ:  
مَا هَذَا الَّذِی صَنَعْتُمُوهُ؟
فَقَالُوا: خُلُقٌ مِنَّا نُعَظِّمُ بِهِ اءُمَرَاءَنَا.
فَقَالَ:
وَاللَّهِ مَا یَنْتَفِعُ بِهَذَا اءُمَرَاؤُكُمْ، وَ إِنَّكُمْ لَتَشُقُّونَعَلَى اءَنْفُسِكُمْ فِی دُنْیَاكُمْ وَ تَشْقَوْنَ بِهِ فِی آخِرَتِكُمْ، وَ مَا اءَخْسَرَ الْمَشَقَّةَ وَرَاءَهَا الْعِقَابُ، وَ اءَرْبَحَ الدَّعَةَ مَعَهَا الْاءَمَانُ مِنَ النَّارِ.

  هنگامى كه به شام مى رفت ، دهقانان شهر انبار به دیدارش آمدند. از اسبها پیاده شدند وپیشاپیش او دویدند. پرسید:  
این چه كار است كه مى كنید؟
گفتند كه این عادت ماست در بزرگداشت فرمانروایانمان .
امام (ع ) فرمود: این كارى است كه امیرانتان از آن سود نبردند و شما خود را در زندگى خود به مشقت مى افكنید و در آخرت به بدبختى گرفتار مى آیید. چه زیانبار است مشقتى كه در پى آن عذاب باشد و چه سودمند است آسودگى همراه با ایمنى از عذاب خدا.

  حكمت : 37 
  وَ قَالَ ع لاِبْنِهِ الْحَسَنِ ع :  
یَا بُنَیَّ احْفَظْ عَنِّی اءَرْبَعا وَ اءَرْبَعا لاَ یَضُرُّكَ مَا عَمِلْتَ مَعَهُنَّ؛ إِنَّ اءَغْنَى الْغِنَى الْعَقْلُ، وَ اءَكْبَرَ الْفَقْرِ الْحُمْقُ، وَ اءَوْحَشَ الْوَحْشَةِ الْعُجْبُ، وَ اءَكْرَمَ الْحَسَبِ حُسْنُ الْخُلُقِ.
یَا بُنَیَّ إِیَّاكَ وَ مُصَادَقَةَ الْاءَحْمَقِ فَإِنَّهُ یُرِیدُ اءَنْ یَنْفَعَكَ فَیَضُرَّكَ.
وَ إِیَّاكَ وَ مُصَادَقَةَ الْبَخِیلِ فَإِنَّهُ یَقْعُدُ عَنْكَ اءَحْوَجَ مَا تَكُونُ إِلَیْهِ.
وَ إِیَّاكَ وَ مُصَادَقَةَ الْفَاجِرِ فَإِنَّهُ یَبِیعُكَ بِالتَّافِهِ.
وَ إِیَّاكَ وَ مُصَادَقَةَ الْكَذَّابِ فَإِنَّهُ كَالسَّرَابِ یُقَرِّبُ عَلَیْكَ الْبَعِیدَ، وَ یُبَعِّدُ عَلَیْكَ الْقَرِیبَ.

  به فرزند خود امام حسن (ع ) فرمود:  
اى فرزند، از من چهار و چهار چیر را به خاطر بسپار كه چون كارهایت را به آنها به انجام رسانى ، هرگز زیانى به تو نرسد برترین بى نیازیها عقل است و بزرگترین بینواییها حماقت است و ترسناكترین ترسها خودپسندى است و گرامیترین حسب و نسب ، خلق نیكوست .
اى فرزند، بپرهیز از دوستى با احمق ، زیرا احمق خواهد كه به تو سود رساند، ولى زیان مى رساند و بپرهیز از دوستى با بخیل كه او چیزى را كه بسیار به آن نیازمند هستى از تو دریغ مى دارد و بپرهیز از دوستى با تبهكار كه تو را به اندك چیزى مى فروشد.
و بپرهیز از دوستى دروغگو، كه او چون سراب است ، دور را نزدیك نشان مى دهد و نزدیك را دور مى نمایاند.

  حكمت : 38 
  وَ قَالَ ع :  
لاَ قُرْبَةَ بِالنَّوَافِلِ إِذَا اءَضَرَّتْ بِالْفَرَائِضِ.

  و فرمود (ع ):  
در به جاى آوردن مستحبات قربتى نیست اگر به واجبات زیان رساند.

  حكمت : 39 
  وَ قَالَ ع :  
لِسَانُ الْعَاقِلِ وَرَاءَ قَلْبِهِ، وَ قَلْبُ الْاءَحْمَقِ وَرَاءَ لِسَانِهِ.
قال الرضى :
وَ هذا مِنَ الْمَعانِی الْعَجِیبَةِ الشَّریفَةِ، وَالْمُرادُ بِهِ اءِنَّ الْعاقِلَ لا یُطْلِقُ لِسانَهُ إ لا بَعْدَ مُشاوَرَةِ الرَّویةِ وَ مُؤ امَرَةِ الْفِكْرَةِ والا حْمَقُ تَسْبِقُ حَذَفاتُ لِسانِهِ وَ فَلَتاتُ كَلامِهِ مُراجَعَةَ فِكْرِهِ، وَ مُماخَضَةَ رَاءیِهِ، فَكَاءَنَّ لِسانَ الْعاقِلِ تابِعٌ لِقَلْبِهِ، وَ كَاءَنَّ قَلْبَ الا حْمَقِ تابِعٌ لِلِسانِهِ.
وَ قَدْ رُوِىٍَّ عَنْهُ ع هذَا الْمَعْنى بِلَفْظٍ آخَرَ وَ هُوَ قَوْلُهُ: (قَلْبُ الْاءَحْمَقِ فِی فِیهِ، وَ لِسَانُ الْعَاقِلِ فِی قَلْبِهِ) وَ مَعْناهُما واحِدُ.

  و فرمود (ع ):  
زبان خردمند آن سوى دل اوست و دل بى خرد آن سوى زبانش .
رضى گوید:
این از معانى عجیب و شریف است . مراد این است كه عاقل زبان نمى گشاید مگر پس از آنكه با اندیشه و فكر خود مشورت كند و بى خرد، سخنان بیهوده اش بر فكر و تاءمل و اندیشه اش پیشى گیرد. گویى زبان عاقل ، تابع دل اوست و دل احمق ، تابع زبان اوست . این معنى از آن حضرت به عبارات دیگرى هم آمده است ، مانند این عبارت دل احمق در دهان اوست و زبان عاقل در دلش و هر دو یك معنى است .

  حكمت : 40 
  وَ قَالَ ع لِبَعْضِ اءَصْحَابِهِ فِی عِلَّةٍ اعْتَلَّهَا:  
جَعَلَ اللَّهُ مَا كَانَ مِنْ شَكْوَاكَ حَطّا لِسَیِّئَاتِكَ، فَإِنَّ الْمَرَضَ لاَ اءَجْرَ فِیهِ، وَ لَكِنَّهُ یَحُطُّ السَّیِّئاتِ وَ یَحُتُّها حَتَّ الْاءَوْراقِ، وَ إِنَّمَا الْاءَجْرُ فِی الْقَوْلِ بِاللِّسانِ، وَالْعَمَلِ بِالْاءَیْدِی وَالْاءَقْدامِ، وَ إِنَّ اللَّهَ سُبْحانَهُ یُدْخِلُ بِصِدْقِ النِّیَّةِ وَالسَّرِیرَةِ الصّالِحَةِ مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ الْجَنَّةَ.
قال الرضى :
وَ اءَقُولُ:
صَدَقَ ع إ ن الْمَرَضَ لا اءجْرَ فِیهِ، لا نَّهُ مِنْ قَبِیلِ ما یُسْتَحَقُّ عَلَیْهِ الْعِوَض ؛ لا نَّ الْعِوَضَ یُسْتَحِقُّ عَلى ما كانَ فِی مُقابَلَةِ فِعْلِ اللّه تَعالى بِالعَبْدِ مِنَ الآلامِ وَالا مْراضِ وَ ما یَجْرِی مَجْرى ذلِكَ، والا جْرُ والثَّوابُ یُسْتَحَقّانِ عَلى ما كانَ فِی مُقابَلَةِ فَعْلَ الْعَبْدِ، فَبَیْنَهُما فَرْقُ قَدْ بَیِّنَهُ ع كَما یَقْتَضِیهِ عِلْمُهُ الثّاقِبُ، وَ رَاءیُهُ الصّائِبُ.

  به یكى از اصحابش كه بیمار شده بود چنین فرمود:  
خداوند بیمارى تو را كه از آن شكوه مى كنى ، سبب كاستن از گناهانت قرار داده . زیرا در بیمارى اجر و ثوابى نیست ، ولى گناهان را مى ریزد، آنسان ، كه برگ درختان مى ریزند. اجر و ثواب ، حاصل گفتار به زبان است و كردار به دست و پاى . خداوند به سبب صدق نیت و باطن پاك ، هر كس را كه خواهد، به بهشت مى برد.
شریف رضى گوید :
من مى گویم :
امام (ع ) راست گفته است و در بیمارى اجر و ثوابى نیست زیرا بیمارى از چیزهایى است كه آن را عوض است نه مزد. عوض در برابر دردها و بیماریهایى است كه از سوى خداوند بر بنده مى رسد، ولى اجر و ثواب در برابر عملى است كه از بنده سر زده است پس میان عوض و ثواب فرقى است كه امام با علم نافذ و راءى صواب خویش بیان فرموده است .

  حكمت : 41 
  وَ قَالَ ع فِی ذِكْرِ خَبّابِ بْنِ الْاءَرَتِّ:  
یَرْحَمُ اللَّهُ خَبَّابا فَلَقَدْ اءَسْلَمَ راغِبا، وَ هاجَرَ طائِعا، وَ قَنِعَ بِالْكَفافِ، وَ رَضِیَ عَنِ اللَّهِ وَ عاشَ مُجاهِدا، طُوبى لِمَنْ ذَكَرَ الْمَعادَ، وَ عَمِلَ لِلْحِسابِ، وَ قَنِعَ بِالْكَفافِ، وَ رَضِیَ عَنِ اللَّهِ.

  هنگامى كه از خبّاب بن الارت (1) یاد مى كرد چنین فرمود:  
خداوند خبّاب بن الارتّ را رحمت كند. به رغبت اسلام آورد و در عین اطاعت ، مهاجرت كرد و به آنچه روزیش داده بودند، قناعت نمود و از خدا راضى بود و مجاهد زیست . خوشا به حال كسى كه همواره به یاد معاد باشد و براى روز حساب عمل كند و به آنچه روزیش داده اند، قانع باشد و از خداى راضى .

  حكمت : 42 
  وَ قَالَ ع :  
لَوْ ضَرَبْتُ خَیْشُومَ الْمُؤْمِنِ بِسَیْفِی هَذا عَلى اءَنْ یُبْغِضَنِی ما اءَبْغَضَنِی ، وَ لَوْ صَبَبْتُ الدُّنْیا بِجَمَّاتِها عَلَى الْمُنافِقِ عَلى اءَنْ یُحِبَّنِی ما اءَحَبَّنِی ، وَ ذلِكَ اءَنَّهُ قُضِیَ فَانْقَضى عَلى لِسانِ النَّبِیِّ الْاءُمِّیِّ ص اءَنَّهُ قالَ: (یا عَلِیُّ لا یُبْغِضُكَ مُؤْمِنٌ، وَ لا یُحِبُّكَ مُنافِقٌ).

  و فرمود (ع ):  
اگر به این شمشیرم بر بینى مؤ من زنم كه با من دشمن شود، دشمن نشود و اگر همه جهان را به كام منافق ریزم كه با من دوست گردد، دوست نگردد. و این ، از آنروست ، كه حكم خداى بر زبان پیامبر امّى (صلى الله علیه و آله ) گذشت كه فرمود یا على ، مؤ من تو را دشمن نشود و منافق دوست نگردد.



 

:: آثار مخرب و زیان بار موسیقی بر اعصاب و روان از دیدگاه احادیث و روایات و دانشمندان و روانشناسان غربی
:: مناظره جذاب و دل نشین علامه امینی با سه تحصیل کرده اهل تسنن
:: حکمت بیستم»روش برخورد با جوانمردان از دیدگاه نهج البلاغه(اخلاقی اجتماعی)
:: حبا از خدا
:: وب سایت حوض کوثر
:: لواط و آثار آن
:: زنا و آثار آن
:: خود ارضایی یکی از مشکلات جوانی
:: راه مقابله با اضطرابهاى روانى از دیدگاه نهج البلاغه
:: راه مقابله با حسادت از دیدگاه نهج البلاغه
:: راه مقابله با دشمنى و كینه توزى از دیدگاه نهج البلاغه
:: راه مقابله با یاس و ناامیدى از دیدگاه نهج البلاغه
:: شفاعت و توبه
:: راه درمان خود پسندی از دبدگاه نهج البلاغه
:: راه مقابله با طغیان شهوت
:: سنت
:: سلام و تحیت
:: راه مقابله با ترس از دبدگاه نهج البلاغه
:: دانلود کتاب الکترونیکی
:: راه مقابله با خجالت کشیدن از دیدگاه نهج البلاغه
:: راه درمان بیماری های روانی از دیدگاه نهج البلاغه
:: دانلود نرم افزار مذهبی
:: چهل حدیث امام خمینی (ره)
:: چهل حدیث از امام زمان (عج)
:: سفر
:: سعادت
:: سعی و تلاش
:: آلبوم صوت و تصویر
:: چگونه می‌توانیم به حضرت مهدی (عج) نزدیک باشیم؟
:: براى تمركز فكر و حضور قلب در نماز چه توصیه اى مى فرمایید؟

:: لیست کامل مطالب ارسالی


مجموعه احادیث اهل بیت (ع) و جملات قصار نهج البلاغه،مجموعه کامل از احادیث امام علی ع و سایر امامان در تمای زمینه های تربیتی و اخلاقی،دانلود عکس و کلیپ مذهبی،دانلود نرم افزار مذهبی و نرم افزار جهل حدیث امامان
مدیر وبلاگ: محمود خسروی


:: حرفه ای ترین قالب های وبلاگ
:: حوض کوثر | احادیث | نهج البلاغه | نکات قرآنی
:: نصر 19
:: اخرین رسول
:: پایگاه آموزشی خبری آی تی گل نرگس
:: دفتر اطلاع رسانی آیت العظمی روحانی
:: شرح واقعه غدیر خم

:: لیست کامل پیوندها



:: هفته اول تیر 1390
:: هفته چهارم خرداد 1390
:: هفته سوم خرداد 1390
:: هفته دوم اردیبهشت 1390
:: هفته اول اردیبهشت 1390
:: هفته چهارم فروردین 1390
:: هفته سوم فروردین 1390
:: هفته دوم فروردین 1390
:: هفته اول فروردین 1390
:: هفته چهارم اسفند 1389
:: هفته سوم اسفند 1389
:: هفته دوم اسفند 1389

:: لیست کامل آرشیو ماهانه

:: امیر المومنین از دریچه چشم دیدگان
:: آلبوم صوت و تصویر
:: چهل چدیث از امام زمان (عج)
:: حوض کوثر از زبان پیامبر اکرم
:: سرداب و حضرت مهدی عج
:: بهشت بدون حساب و کتاب
:: نکات نهج البلاغه

آبر برچسب ها

هم جنس بازی مشکلات خود ارضایی خطرات موسیقی اسیب های موسیقی استمنا حدیث خود ارضایی مناظره با تسنن تاثیرات لواط اثار بد موسیقی بر اعصاب وروان عواقب گوش دادن موسیقی ضرر های موسیقی بیماری های استمنا لواط گناه لواط آثار زنا اهل تسنن موسیقی حضور قلب در نماز زنا

صفحه نخست | ایمیل ما | لینك آر اس اس | آرشیو مطالب | طراح قالب

Powered By mihanblog.com Copyright © 2009 by http://hozekosar.mihanblog.com
Design By : wWw.Theme-Designer.Com